Gepost door: jacinthacastora | 21 juli 2010

Het jaar van de biodiversiteit: Galapagos

Biodiversiteit dat zijn wij

De biodiversiteit op de Galapagos is niet zo groot. Er zijn hier alleen wel soorten die nergens anders op de wereld voorkomen en omdat de meeste eilanden van de Galapagos archipel klein zijn, bestaan sommige soorten uit een klein aantal. Een ziekte of een natuurramp en het kan gedaan zijn met de soort. De grootste natuurramp die bijvoorbeeld “Lonesome George” overkwam, was de mens. De mens roeide zijn soort bijna uit op het eiland Pinta en toen dat bijna gelukt was, werden er enkele geiten en een bok losgelaten op het eiland. Dat was het einde van de schildpadden. Alleen Lonesome George overleefde. Als hij overlijdt is de soort uitgestorven.

Hoewel we dus niet zo soortenrijk zijn op de Galapagos, vieren we natuurlijk wel het jaar van de biodiversiteit. Hier hebben we met een aantal mensen en met financiele hulp van enkele organisaties vier giga mozaiekposters gemaakt. Ik heb in maart en april 4000 fotos geleverd voor de posters. Ik heb 1000 foto’s gemaakt van mensen in Puerto Ayora – het grootste plaatsje op de Galapagos – en nog eens 3000 foto’s uit mijn archieven gehaald van mensen, dieren, planten en landschappen. Een collega heeft daarna vier foto’s omgetoverd tot mozaiekposters.

Op dit moment hangen deze posters overal op de bewoonde Galapagoseilanden. Het is erg leuk om te zien dat mensen onmiddellijk als ze worden opgehangen op zoek gaan naar hun eigen foto en die van hun geliefden, kennissen en vrienden. De Galapagos is klein, dus bijna iedereen kent bijna iedereen. Dat heb ik ook gemerkt de afgelopen weken, want mensen bleven mij maar vragen, wanneer de posters nu werden opgehangen. Ze wilden allemaal maar wat graag op de foto om straks gezien te worden op de poster. Het was erg dankbaar werk om te doen. Mensen voelden zich vereerd en ik werd steeds met open armen ontvangen om een foto te maken. Ik kreeg water, snoepjes, een sinaasappel, een banaan en zelfs een huwelijksaanzoek. De laatste heb ik afgeslagen, maar alle andere zaken heb ik aangenomen.

De posters doen in ieder geval waar ze voor bedoeld zijn. Mensen betrekken bij het conserveringswerk. Veel mensen vinden het werk dat de Charles Darwin Foundation doet belangrijk en ze willen daar graag aan deelnemen. Op deze manier laten ze zien dat ze achter het werk staan en het is nog leuk ook. De posters zijn een reuzenschildpad, een walvishaai en twee albatrossen bestaande uit foto’s van mensen en een foto van een familie, bestaande uit foto’s van dieren. Alle foto’s zijn genomen op de Galapagos. Niet alleen door mij overigens, maar door meerdere fotografen. Zo waag ik me niet aan onderwaterfotografie, maar voor dit project zijn meerdere archieven open gegaan.

Het is erg bevredigend om aan een dergelijk project te werken en zo mensen te betrekken bij het werk van de CDF. Deze foto http://bit.ly/cFYdvu werd vanmiddag gemaakt, toen de poster werd opgehangen op het Park Fransisco, vlak bij de haven van Puerto Ayora, Santa Cruz, Galapagos. De tekst op de poster is: mensheid en natuur in harmonie. Een mooie positieve gedachte.

Advertenties

Responses

  1. […] augustus kwam ik weer terug in mijn huis in Scheveningen, na een halfjaar te hebben gewerkt op de Galapagoseilanden. Ik moest weer inburgeren in Den Haag, waar ik officieel sinds juni 2008 woon.  Maar sinds die […]


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: