Gepost door: jacinthacastora | 12 juni 2010

Leven op een eiland deel 1: het dagelijks brood

Sinds december 2008 woon ik met tussenpozen al weer bijna 13 maanden op een eiland in de Stille Oceaan. Niet zomaar een eiland, maar een eiland dat behoort tot de Galapagos eilandengroep. Ik woon op het eiland Santa Cruz in het plaatsje Puerto Ayora dat officieel zo’n 15.000 inwoners heeft. Ik zeg met opzet officieel, omdat naar mijn idee het aantal inmiddels wel hoger ligt. De eilandengroep behoort tot het land Ecuador.

Het is bijzonder om op dit eiland te leven. Voor veel mensen is het niet voorstelbaar hoe zo’n leven eruit ziet. Het eiland is voor veel goederen afhankelijk van twee vrachtboten per week die spullen vervoeren van Guayaquil in Ecuador naar Puerto Ayora. De haven van Puerto Ayora is klein en de vrachtboot moet dan ook een eind uit de kust blijven liggen. Het vervoer naar de kust gaat met kleine vlotten, die door kleine motor bootjes worden voortgeduwd. Zo komen volkoren brood, rijst, matrassen, ventilatoren, kleding, maar ook auto’s aan land. Ook het gas waarop we koken en dranken als frisdrank, vruchtensappen en bier. Alle goederen die binnenkomen worden vervolgens verspreid naar verschillende winkeltjes in het plaatsje. Het is altijd weer een zoektocht om die spullen te vinden die je lekker vindt, want de aanvoer is niet structureel.

Sinds een paar maanden hebben we een groot tekort aan gas, gewoonweg omdat de schepen niet meer gas kunnen vervoeren en het gasgebruik (door het toenemend aantal inwoners en door de toename van de levensstandaard) toeneemt. Er ontstaat daardoor een oneerlijke markt met hamsterpraktijken. Een fles gas kost normaal $3, maar wie $10 betaalt wordt eerder bediend. OK, je kunt dit normale marktwerking noemen, maar ik noem het oneerlijke praktijken, omdat juist de mensen die het langst hier op de eilanden wonen, het minst verdienen. Zij werken nog in de traditionele beroepen van visser en landbouwer en hun salarissen gaan niet gelijk op met de salarissen die in het toerisme te verdienen zijn. Bovendien is gas een primaire levensbehoefte. Zonder gas kun je niet koken.

Ik had al snel de eilandmentaliteit ontwikkeld, namelijk als je iets ziet dat je graag wil hebben – zoals een bepaalde soort yoghurt – onmiddellijk de maximaal houdbare hoeveelheid kopen. Ook leerde ik om in de gaten te houden wanneer bepaalde goederen aangevoerd werden, zodat je op tijd erbij was. Dit werkte vorig jaar nog redelijk, maar sinds dit jaar zit ook Puerto Ayora regelmatig in de route van Regatta’s, zeilbootracen rond de wereld. Deze zeilboten (met soms wel 100 deelnemers) varen vanaf Puerto Ayora meestal naar de Marquesaseilanden (een eilandengroep die tot Frans-Polynesie behoort), een tocht van 21-30 dagen, afhankelijk van het weer. Al die bootjes moeten dus inslaan en het gebeurt dan ook regelmatig dat de supermarkt aan de haven (de best geoutilleerde winkel) compleet leeg is, al direct nadat de vrachtboot zijn spullen heeft afgeleverd.

Toen ik een keer getuige was van 2 vrouwen die werkelijk de dozen en pakken met tientallen gelijk van de schappen in hun wagentjes laadden, vroeg ik hen of ik een pakje thee mocht hebben, omdat ik anders een week zonder thee zou zitten. Ze keken me vernietigend aan. Ik legde uit dat ik hier woon en afhankelijk ben van de aanvoer van de vrachtboot. Ze reageerden schouderophalend en verdwenen met allerlei noodzakelijke levensmiddelen naar hun luxe zeiljacht. Mij en vele van mijn medebewoners achterlatend met lege keukenschappen.

Voor enkele foto’s zie: http://castora.photoshelter.com

Advertenties

Responses

  1. Beste Jacintha,

    Mijn naam is Nadia Hijner en ik ben een derde jaars biologie studente. Volgend jaar ga ik voor drie maanden rondreizen in Ecuador met mijn moeder. Daarna zou ik graag nog drie maanden ergens werken als veldassistente. Echter is het tot nu toe niet mogelijk geweest om werk te vinden. Ik wil het gewoon als vrijwilliger doen, om op deze manier meer veldwerk op te doen.

    Mijn vraag aan u is of u misschien iets of iemand kent met wie ik contact zou kunnen opnemen? U zou mij hier echt heel erg mee kunnen helpen!

    alvast heel erg bedankt,

    groetjes Nadia Hijner

    • Beste Nadia,

      Als je drie maanden op de galapagos wil werken, kun je het proberen bij verschillende organisaties. Kijk even op hun websites, bijvoorbeeld: http://www.galapagospark.org/, het nationale park galapagos, onder volunteers en ook bij http://www.darwinfoundation.org/english/pages/index.php, de charles darwin foundation, ook onder volunteers. Op de Galapagos heb je veel organisaties. Met een beetje googlen kun je kijken wat je wil. Misschien Seashepherd hier. Verder heb je natuurlijk ook op het vaste land veel mogelijkheden. Google nationale parken en kijk wat ze te bieden hebben. Op de Galapagos krijg je bij de meeste organisaties geen kost en inwoning. Het leven is hier duurder (20-30%) dan op het vaste land, maar nog altijd veel goedkoper dan in Europa.
      Ga een middagje googlen en kijk wat er allemaal te vinden is. Ook kun je even kijken op de site van JoHO in Leiden. Zij hebben heel veel informatie over werken/stages in het buitenland. Ook veel praktische informatie, zoals verzekeringen e.d. Succes bij het vinden van een stageplaats.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: